Whistler-Fraser rondrit

Whistler-Fraser rondrit

Pict0098 Deze rondrit kan alleen in de zomer helemaal worden volbracht, omdat een gedeelte van de route van laat in het najaar tot en met het voorjaar afgesloten is.

We reden van White Rock naar het noordwesten van  Vancouver. Hier vandaan slingert Highway 99 langs de fjordachtige kust van Howe Sound. Steeds weer zie je op de prachtigste lokaties fraaie villa’s  tegen de rotswanden aangebouwd. 5 km ten zuiden van Squamish Pict0070 is een schitterende waterval van 335 meter hoog, de Shannon Falls.  Langs de grens van Garibaldi Provincial Park (ca.2000 km2) gaat de weg naar Whistler het bekendste skidorp van Noord-Amerika, de huizen zijn opgetrokken in de stijl van chalets. Pict0084 Whistler is bepaald geen eenzaam berggebied. De bars en restaurants zijn het domein van de High Life. Een paar meter buiten het dorp beginnen hiking trails die naar de gigantische Pict0090 bergwereld van de Coast Mountains leiden. Whistler bestaat uit twee skigebieden Whistler Mountain (2282 m boven zeeniveau) en Blackcomb Mountain (2284 m boven het Pict0094 zeeniveau) Ze zijn met een skipas toegankelijk – 33 liften met 200 hellingen, 59.000 wintersporters per uur, langste afdaling 11 km. In Blackcomb zoemt sinds kort ‘Excalibur’angstaanjagend snel de berghelling op, een hogesnelheidsstoeltjeslift brengt de skifanaten verder naar boven en ten slotte spant de Glacier Express de kroon: van 700 naar bijna 2000 meter in minder dan 23 minuten naar een gletsjerlandschap dat zo overweldigend groot is dat de Alpen in vergelijking niet meer dan een middelgebergte lijken.
De Horstmann Glacier, de scherpe contouren van de Coast Mountains op de achtergrond tegen die typisch Canadese blauwe hemel het is van een onvergetelijke schoonheid.
Pict0116 Vanaf Whistler gingen we via Pemberton naar Lillooet, waar we een motel opzochten. In 1858 beleefde het plaatsje een korte bloeiperiode omdat dit voor de Pict0119 goudgravers het vertrekpunt was voor de lange reis naar de Cariboo Mountains naar Barkerville. Volgende dag reden we naar Lytton, dit plaatsje is nu bekend vanwege raftingtochten op de Fraser Rivier. Het plaatsje is vernoemd naar de Engelse schrijver Sir Edward Bulwer-Lytton. Zijn bekendste boek The last days of Pompeii.
Pict0130 De Fraser Rivier heeft velen het leven gekost toen zij de rivier met een kano trachtten te bevaren. Daarom werd in 1862 een rijweg in de rotswand van de rivier gehouwen. De weg loopt door het nauwe dal van de Fraser. De nauwste doorgang van de woeste rivier heet Pict0138 Hell’s Gate. Boven de stroomversnellingen zweeft een kabelbaan. Niets voor mensen met hoogtevrees, en ook de weg van Lillooet naar Lytton, je rijdt geregeld langs Pict0139 steile afgronden op een zeer smalle weg. Links en rechts de indrukwekkende allesoverheersende  bergen, door de steil aan alle kanten omhoog rijzende bergen, Pict0140 vergat ik geregeld om te fotograferen. Even stoppen was er natuurlijk helemaal niet bij. De meeste foto’s heb ik vanuit de auto gemaakt,  helaas geen goede kwaliteit. Bij Yale stroomt het water het weerbarstige berggebied uit en loopt verder als brede rivier naar de Stille Oceaan.  Via Hope, (waar in 1981 de film Rambo Rangers werd opgenomen), daarna Chiliwack in Ranger’s Restaurant nog een laatste cappuccino met……, dan langs Abbotsford en Langley reden we terug naar White Rock.

Categorieën: Canada, Landen, Whistler-Fraser rondrit | 1 reactie

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: