Een Archeologisch Paradijs

Een Archeologisch Paradijs

In de tijd dat de Maltese eilanden nog vastzaten aan het vaste land, leefden Pic_0164 er ongestoord verschillende diersoorten, zoals beren, herten en waarschijnlijk ook vossen en wolven. In verscheidene  streken van Malta zijn in de grotten en kloven beenderen van dieren  uit het pleistoceen teruggevonden, maar buitengewoon grote hoeveelheden van die beenderen werden ontdekt in de grot van Ghar  Dalam.
Pic_0162 De geschiedenis van de eerste mensen op de Maltese eilanden begon zo’n 7000 jaar geleden, toen bewoners van het naburige eiland Sicilië zich hier kwamen vestigen.
In vele opzichten is de geschiedenis van de Maltese eilanden een voorbeeld van wat zich in een ver verleden vooral in het westelijk gedeelte van het Middellandse Zee-gebied heeft afgespeeld. Het beslaat de periode die gaat van
5.000 v. Chr. tot het verval van de Romeinse beschaving in de loop van de 5e eeuw na Chr. Het ontstaan van de eerste beschaving van boeren die verspreid leefden over het hele Middellandse zeegebied; de grote, bijna Pic_0165 unieke, bloei in de bouw van tempels, waarvan sommige ouder zijn dan de piramiden van Gizeh; de handel en de kolonisaties door de Feniciërs die als eersten erin slaagden een rijk te bouwen dat verschillende delen van het Middellandse Zee-gebied besloeg; de groei van de Carthaagse macht in Noord-Afrika, die al vlug op de proef werd gesteld en verwoest door de beter georganiseerde Romeinen en de komst van het christendom, waarvan de in de rotsen uitgehouwen hypogea de oudste getuigen zijn.
De grot Calypso voert ons terug naar de legendarische tijd  van Homerus. Alhoewel de grot  en de naaste omgeving moeilijk valt te rijmen met de beschrijving  die Homerus  geeft van de woning van Calypso, is de grot zeer zeker bewoond geweest; resten van aardewerk uit de periode van Pic_0157 Ggantija , d.w.z. 3600-3000  v. Chr. zijn bij de ingang van de grot gevonden. 

Rond 3600 v. Chr. werd een begin gemaakt met de bouw van het Ggantija tempelcomplex, waarmee dit het oudste grote godsdienstige centrum van de eilanden is. Het bestaat uit twee tempels, die omringd zijn door een grote muur van enorme steenblokken. In de zuidelijke tempel ziet u onder andere openingen voor plengoffers, lage altaren en een vuurplaats. Ook de binnenmuur, met grote stenen die precies in elkaar passen, is indrukwekkend. In dit deel van de tempel is de steen met het slangen reliëf gevonden.
Pic_0166_2 De twee klaverbladvormige, megalithische tempels van Ta’Hagrat zijn op ongebruikelijk wijze via een gang met elkaar verbonden. De gang voerde naar een achteringang. De gevel en de vloer bij de ingang zijn deels in oorspronkelijke staat bewaard gebleven. Ook in het nabijgelegen dorpje Zebbiegh zijn de resten van een neolithish tempelcomplex te zien. De Skorba-tempel, waarnaar een vroeg tijdperk uit de Maltese megalitische cultuur is genoemd, staat vlak bij de weg naar Ghajn Tuffieha. Er zijn slechts enkele fragmenten bewaard gebleven, van de vroegmegalithische woningen is geen spoor meer te ontdekken.
Hagar Quim dit omstreeks 2700 v. Chr. gebouwde tempelcomplex is goed Pic_0169 bewaard gebleven. Het heeft een bijzondere indeling en bestaat uit een aantal vertrekken die aan een klaverblad doen denken. Links van de ingang loopt een brede weg omlaag naar de tempel van Mnajdra. De meeste indruk maken de reusachtige gevel van blokken koraalkalksteen en de ingewikkelde decoraties die uit in de steen geboorde gaatjes bestaan. Op het plein voor de tempel kun je genieten van het uitzicht op het rotseilandje Filfla.
Tarxien het stadje stelt  niet zo veel voor, maar er staat wel een zeer bijzonder tempelcomplex. Op geen enkele andere plek op Malta is de evolutie van prehistorische  tempels beter gedocumenteerd dan in Tarxien.
De Tarxien-fasen(ca 3000-2500 v. Chr.) vormt het hoogtepunt van de tempelbeschaving.  De tempel die midden tussen de huizen staat, markeert het hoogtepunt en van het raadselachtige einde van de cultuur van de tempelbouwers. Niemand weet waarom deze hoogontwikkelde cultuur Pic_0168 verdwenen is en waar de mensen naar toe zijn vertrokken.
Er bestaan veel theorieën over de betekenis van de dikke vrouwen beeldjes die in het Middellands Zeegebied gevonden zijn. Maar naar alle waarschijnlijkheid stellen ze vruchtbaarheidsgodinnen voor. Al deze foto’s zijn gemaakt in het tempelcomplex Tarxien. Op deze laatste foto zie je het onderste gedeelte van het dikke vrouwenbeeld.
 
Categorieën: Een Archeologisch Paradijs, Malta | 1 reactie

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: