Landen

Afvaart

Het was een warme zonnige namiddag, een blauwe lucht met hier en daar wat wolken.  Uit alle speakers Afvaart van het schip klonk vrolijke muziek bij de ‘afvaart’ om halfzes.  Het was een heel speciaal moment, iedereen stond langs de railing toen we Moskou achter ons lieten. Nu begonnen we dus echt aan de 3530 kilometer lange cruise over de  Wolga met 13 sluizen en twee grote meren. Het kunstmatig aangelegde Rybinskmeer en  het Onegameer met een oppervlakte van 9.549 km2.
Om kwart voor zeven stond er een welkomstcocktail op het program met  aansluitend daarop het Wolga restaurant voor het diner. De Russische wijn, zowel de rode als de witte waren uitstekend, zodat ik de hele cruise geen andere gedronken heb. Na het 5-gangen diner, ging ik eerst maar eens op  een ontdekkingstocht door de diverse gangen, trappen, bars en restaurants,  ik liep van de Svir Bar, een hele lange gang door  naar de Panorama Bar, die vrijwel helemaal vooraan op het schip was en heel prettig, dicht bij mijn hut. Er klonk gezellige piano muziek, maar besloot toch maar om op tijd te gaan slapen.
Dag 4
Toren_kaljazin Als eerste bezienswaardigheid die ochtend rijst de klokkentoren van Kaljazin  70 mtr omhoog uit het  water. 
In de namiddag aankomst in Ouglitch, de stad maakt deel uit van de in de hele wereld bekende Gouden Ring, zogenoemd vanwege de gouden koepels van de Oud-Russische kerksteden, die ten noordoosten van Moskou staan. De plaats werd gesticht in 1148. In deze stad bevond zich de lievelingsverblijfplaats van Ivan de Verschrikkelijke. Ouglitz Aan het einde van de 16e eeuw begon Ivan na de dood van zijn geliefde vrouw Anastasia te lijden aan hevige paranoia. Ivan vormde Rusland daarop tot een ware politiestaat. Dit werd gevolgd door de Tijd der Troubelen, waarbij het land werd geregeerd door Ivans geestelijk gehandicapte kleinzoon Fjodor en regent Boris Godoenov. Ivans laatste vrouw Maria Nagaja en zijn jongste, doodgewaande zoon Dimitri worden verbannen naar het Kremlin van Oeglitsj.
Ouglitz_kathedraal Het was daar in de tuin dat tsarevitsj Dimitri Ivanovitsj de dood vond, waarschijnlijk in een vlaag van razernij vermoord door zijn vader, waarmee een einde kwam aan het geslacht van de Varjagen. Op deze plek werd in 1692 ter nagedachtenis de heilige Demitrius-Bloedkerk (Dmitri-na-Krovi Kerk) gebouwd.
We bezoeken de Kathedraal van de Transformatie en de Kerk van Tsarevitch Dimitri. Aan het einde van de middag, vertrekken we richting Yaroslav. Ook nu weer klonk er vrolijke muziek bij het wegvaren.
Nog  circa 80 km vaart het schip verder op de Wolga, dan keert het in het enorme Rybinsker stuwmeer naar het noorden. Het stuwmeer telt bijna 4580 km2 en heeft een gemiddelde jaarlijkse diepte van slechts 5 meter. Ongeveer 700 dorpen, tientallen kerken en drie kloosters zijn verzonken in dit ‘Russische Atlantis’, zo’n Kerk_in_meer 15.000 mensen werden gedwongen te verhuizen. Een kerk steekt tot op heden boven het water uit en het verhaal doet de ronde dat de klokken als bij toverslag begonnen te luiden toen de waterstand steeds hoger werd.
Profeet_elias_kerk Dag 5.
’s Morgens aankomst in Yaroslavi. Tegen het eind van de 17e eeuw was Jaroslav een van de grootste steden van het Russische rijk en een centrum van ambachten, handel en cultuur.  Het is één van de mooiste steden van het oude Rusland, vooral geliefd om de verschillende prachtige kerken. We bezoeken o.a. de kerk van de profeet Elias.
Profeet_eliaskerk2 Bijna onoverzienbaar zijn de pracht en de veelvoud van de Fresco’s en wandschilderingen uit de 17e eeuw in de belangrijkste ruimte en de galerijen van de Profeet-Eliaskerk.
Hierna gaan we voor de lunch weer aan boord en in de namiddag varen we weer langs de oevers van de Wolga verder.
Categorieën: Afvaart, Rusland | Tags: | 3 reacties

Kremlin

6.45 – U wordt gewekt door de radio, stond op het Dag Program van de 28e juli 2009.
Maar het bleef stil, het arme speakertje had het lef niet om een geluid te laten horen na mijn hardhandige reactie van de avond ervoor.  Maar die gedachte was een illusie, bleek ’s middags toen om 17.50  "de stem" door het speakertje de uitgebreide veiligheidsvoorschriften aan boord voor ging lezen.
Het ontbijt was van 7:00-9:00 in het Volga Restaurant
en 9:00 – Vertrek van de excursie naar het  Kremlin en het wapenmuseum.  Verder zou er een welkomstcocktail in de Svir Bar zijn om 18.45 en Piano Muziek om 16.30 en 21.30 in de Panorama bar, die bar lag vlak bij mijn hut.
22.00 Concert van de boordmuzikanten in de Svir Bar en 23.00 Live Dance Music met Oleg en Vladimir in de Svirbar. En verder las ik 17.30  iedereen aan boord  voor de AFVAART!!
Dsc_0169 Maar nu eerst de excursie naar het Kremlin met de indrukwekkende muren en vele torens, het hele territorium van het Kremlin met de Kremlin-Dsc_0178_2 kathedralen en paleizen zoals het Terempaleis, Facettenpaleis, Congrespaleis, Paleis van de Patriarch, Grote Kremlinpaleis. Het waren hele lange wandelingen maar er Dsc_0179 was veel te fotograferen. Daarna de excursie naar het wapenpaleis in het Kremlin met de grootste collectie schatten verzameld door kerk en staat van de middeleeuwen tot de 20ste eeuw met onder andere geborduurde jurken, rijtuigen, juwelen, kronen en tronen en 14 Fabergé-eieren. Er mocht niet gefotografeerd worden. Er waren geen liften en optimistisch als ik ben begon ik de vele brede trappen zonder leuning te beklimmen, kwam als laatste van ons gezelschap op de bovenste verdieping van het museum aan. Er stonden gelukkig overal banken, en ik was beslist niet de enige die bij de lange uitleg van al dit moois ging zitten. We hadden een microfoontje in ons oor zoals dat dikwijls gebruikelijk is in kerken en musea.
Er was te veel om  op te noemen, de koetsen met dat enorm grote achterwiel, je hebt geen idee als je zoiets op een plaatje ziet, dat zo’n wiel een stuk groter is dan jezelf. En de kleine draagkoetsen voor kinderen waren grappig.
Rusland_8a En de enorme bijbels met juwelen en goud ingelegd, schitterende exemplaren, de één nog mooier dan de andere. Je keek je ogen uit.  Ruiters in harnas op een opgezet paard, waarvan de paarden ook een harnas aan hadden. De vele gouden cadeaus van buitenlandse landen,  onpractische grote gouden schalen van 70 cm doorsnee en ontelbare gouden borden en bekers en niet te vergeten de schitterende Rusland12a Fabergé eieren.
Ik kocht bij het verlaten van het museum maar een paar boeken, want het was te veel om dit alles in een paar uur in je op te nemen. Aan het eind van deze reis had ik zo’n 6 kg aan boeken in  mijn handbagage om mijn herinnering aan deze vakantie nog eens op te frissen.
Drie dagen Moskou, uren gelopen en heel veel gezien maar ik kan rustig stellen, dat ik het meeste nog niet B34 heb gezien, zoals dit fraai rood-bakstenen Historisch Museum (Istoritsjeski moezei) uit 1875 dat ik alleen maar van de buitenkant heb kunnen bewonderen. Het is de taak van het museum  om de geschiedenis van het enorme rijk, van de oudste tijden tot het heden, te documenteren, o.a. met getuigenissen van de Russische  historie  zoals de Ruskaja Pravda, vermoedelijk het oudste wetboek van Rusland. Van 1986 tot 2002  werd het museum  grondig verbouwd. 42 prachtige tentoonstellingszalen zijn nu weer geopend, iedere zaal  overdadig vormgegeven in de stijl van de historische periode waar de tentoonstelling aan is gewijd.
The Moscow Kremlin is a unique monument of history and culture with its splendid creations of archecture and art.The Kremlin has always been the focal point of the growth of the Russian State, the stage of  any dramatic and glorious events. it is the heart of Russia het political and spiritual centre.
Dsc_0184 This architectural ensemble of rare beauty and character grew up gradually over the  centuries.
It is rightly called a "chronicle in stone". The first entries in this chronicle were made in 1147 by Prince Yuri Dologoruky (the Long-Armed) who ruled Moscow which  then covered only a part of the territory of the present Kremlin. Burnt down by the Mongol-Tatars in 1238, Moscow recovered and continued to grow. The oak walls of the Kremlin erected by Prince Ivan Kalita (the Moneybag) around 1340 defended what was now the capital city of  a principality which included many of the Russian lands. Dsc_0183 The first Assumption Cathedr
al erected in the Kremlin, a very small one, was build at the same time. The cathedral later became the main church of Russian orthodoxy.
The white-stone walls of the Kremlin erected in 1366-1367 issued a challenge to the powerful Mongol-Yatar overlords. An army assembled from the various Russian lands and led by Prince Dimitri Donskoy of Moscow marched out from the Kremlin against the Mongol-Tatars, and his victory in the Battle of Kulikovo of 1380 laid the foundations for the liberation of Russia from foreign dominion. The walls erected under Ivan III at the final collapse of this foreign overlordship. When he became an "autocrat", i.e., the head of a powerful, independent state, Ivan III began a largescale building programme in the Kremlin. As well as fortified walls and towers, he built the magnificent Hall of Facets, a new Assumption Cathedral, the Archangel and Annunciation Cathedrals, the Church of the Deposition of the Robe and the Ivan the Great Bell-Tower. This formed the splendid architectural ensemble in Dsc_0175 Cathedral Square, which at that time was completed in the south by the Treasury court where the grand prince’s valuables were kept.
Ivan IV’s adoption of the title of tsar was an important landmark in the history of Russia. He was crowned tsar in the assumption Cathedral in 1547. In the same year the chronicle mentions the Armoury. This now contains the collection of royal treasures and is the oldest Russian museum. Under Ivan IV the Russian state began to drive out its former overlords, the successors of the Mongol-Tatars. The world-famous Cathedral of St.Basil’s (or Church of the intercession-on-the-Moat which is its official name) was erected by the Saviour (then Florov) Gate to commemorate the taking of Kazan.
Categorieën: Kremlin, Landen, Rusland | 1 reactie

Moskou

26 juli de dag van vertrek was ik om halfvijf opgestaan. De taxi kwam precies om 6 uur, het was een mooie zondagmorgen en heel stil op de weg. Het was een grote overgang toen ik op het overvolle Schiphol naar de incheckbalie probeerde te komen, ik kreeg gelukkig hulp. We vertrokken wat later dan halftien en met de 2 uur tijdverschil met Nederland arriveerde we in Moskou om kwart voor drie. Daarna ging ik de groep opzoeken, blijkbaar was ik de eerste, uiteindelijk vond ik in de aankomsthal een Russische host met het naambord van de reisvereniging "All Ways"staan. Het duurde eeuwen voor iedereen aanwezig was, oorzaak koffers die niet meegekomen waren. Een bus bracht ons naar de boot, waar we tegen half zes aankwamen. Bij het betreden van de boot stonden er meisjes in klederdracht bij de receptie ze boden ons brood aan waar we een stukje vanaf konden breken het zag er smakelijk uit, maar het bleek erg zout  te zijn. Er werd vrolijke Russische volkmuziek gespeeld door een paar jongens ook in klederdracht. Na het afgeven van het paspoort kreeg ik de sleutel van hut 356.
De hut was niet groot en niet luxe, maar wel een 2-persoons en alles was aanwezig, Koelkast airco, badcel/toilet en volop kasten. Er was een groot raam waardoor ik heel wat keren tijdens de cruise naar buiten heb zitten kijken.  Er klonk leuke muziek uit een kleine speaker.Na het uitpakken van de koffer was het tijd om het restaurant op te zoeken. We hadden vaste plaatsen, er zaten al drie dames en een heer toen ik aankwam, maar die heer was de volgende dag verdwenen, toen waren we met 6  dames, die allemaal single bleken te zijn, het zou een heel gezellige reis  worden. Na het diner besloot ik om op tijd te gaan slapen, De douche was heerlijk warm en doodmoe rolde ik in het smalle bed van 70 cm. De radio had ik uitgezet, en al heel snel was ik in slaap, onbewust van wat nog komen zou. Dat was om halfelf die avond, een knalharde stem schalde door het kleine speakertje, waarop ik gelijk rechtop in dat krappe bedje zat, ik schoot eruit om die mededeling van "Beste mensen er is diner in het Wolga restaurant en een meeting om tien over elf" uit te zetten, maar hoe ik ook aan dat knopje draaide, die stem bleef de mededeling maar herhalen, ik had op slag een hekel aan dat kleine speakertje, maar nog meer…… Vanaf die dag gaf het speakertje geen muziek meer maar helaas  de mededelingen en verhalen bleven wel op onmogelijke tijden de rust in mijn hut verstoren.
27 juli 7 uur ontbijt en om 9 uur stadsrondrit met de belangrijkste bezienswaardigheden van de hoofdstad van Rusland. Het Bolchoi theater, de Lomonosov universiteit. We rijden langs de bekende Leningradskaya één van de belangrijkste verkeersaders in het centrum en de luxe winkelstraat Tsverskaja. We zien ook het gebouw van de KGB.
A19_3 Vervolgens wordt er een eerste stop gemaakt op het Rode Plein. De Basiliuskathedraal mag wel het meest sprookjesachtige gebouw van Rusland worden genoemd. Het is qua bizarre schoonheid, grillige bouwstijl en memorabele geschiedenis werkelijk onovertroffen. De Basiliuskathedraal stamt uit de tijd van Ivan de Verschrikkelijke, die de opdracht gaf voor de bouw van een kerk op het Mooie Plein als herinnering aan de overwinning op de Gouden Horde. Ivan IV gaf de bouwmeester Posnik  Jakovlev de vrije hand, onder voorwaarde dat de kerk mooi zou zijn en vreugde uit zou stralen. Michail Lermontov werd getroffen door ‘haar duistere uiterlijk ‘. De schrijver vond de kerk de belichaming van de geest van Ivan de Verschrikkelijke. Zo putten verschillende schrijvers zich uit in buitennissige vergelijkingen.                         .
A15 Daarna een bezoek aan het legendarische warenhuis Goem een groot en chic winkelcentrum met prachtige galerijen. Waar hoofdzakelijk westerse bedrijven in filialen  hun dure merken verkopen. het enorme complex bestaat uit drie lengte- en drie breedtepassages, die door bruggen en galarijen met elkaar zijn verbonden. A16
F82 Vervolgens met de bus  naar het klooster van Novodiévitchi, een opmerkelijk religieus bouwwerk uit de 16e eeuw. De grote vredige vijver eromheen inspireerde Tsjaikovski voor "Het Zwanenmeer". Na een wandeling  door het park konden we vrij dichtbij van het klooster volop mooie foto’s maken. 
Daarna een voortreffelijke lunch in het immens grote Rits-Carlton hotel.
Na de lunch had ik een facultatieve excursie naar "SERGIJEV POSAD" bekend onder naam Zagorsk en wereldberoemd om het prachtige Sergiusklooster uit 1340.(Troitse Sergijeva lavra), waar het hoofdheiligdom en geestelijk centrum van het oude Moskovische rijk zich bevindt.
9 Het is nog steeds het centrum van de Orhodox Russische Kerk.
Lavra is een erenaam voor bijzonder belangrijke kloosters. In het huidige Rusland bestaan maar drie lavra’s (lavry) Je betreedt het klooster via de Heilige Poort en de aan de poort gelegen Johannes de Doperkerk. In 1345 bouwde de monnik Sergius van Radonezj op de heuvel waarop ook het tegenwoordige klooster staat, een eenvoudige houten kerk. De Tataren verdreven de inmiddels ontstane parochie en vernietigde het godshuis. In de 15e eeuw vond men onder het puin de stoffelijke resten van Sergius, die op wonderbaarlijke wijze vrijwel ongeschonden waren gebleven. Als gevolg daarvan ondernamen de mensen pelgrimstochten naar de plaats en er ontstond een nieuwe actieve gemeenschap van monniken. Zij bouwden tussen 1422 en 1424 de Drievuldigheidskathedraal van kalksteen: dit is nu de oudste kerk van het klooster.
16_2 Van buiten herkend men haar aan de unieke vergulde koepel en het eveneens vergulde en versierde kokosjnikdak. Sergius werd nog in zijn sterfjaar heilig verklaard en tot beschermheilige van het Russische land uitgeroepen. De hoofdkerk van het klooster is de Maria-Hemelvaartkathedraal  (Oespenski sobor) Ivan de verschrikkelijke liet haar tussen 1559 en 1585 bouwen.
2  Met de vijf uivormige tore
ns waarvan de middelste is verguld, vormt zij het van veraf zichtbare herkenningspunt van het klooster, de vier andere koepels zijn helblauw en versierd met kleine gouden sterren.
Categorieën: Landen, Moskou, Rusland | Tags: , | Een reactie plaatsen

Riviercruise Moskou – St.Petersburg

Ik ben weer terug uit Rusland, niet alles ging volgens plan. Dat deel van het verhaal komt een andere keer. Kremlin_paleis Dit is het grote Kathedraalsplein. Met de Verkondigingskathedraal, de kathedraal van de aartsengel Michael, de kleedafleggingskerk en de klokkentoren van Ivan de Grote. In 1991 werden de Kremlin kerken teruggegeven aan de Orthodoxe Kerk, sindsdien worden er wel diensten gehouden, maar ze blijven hoofdzakelijk musea.
De riviercruise Moskou – St.Petersburg was een goede keus. Want mijn gedachten waren, lekker rustig varen en relaxen. Even nu geen mails, waarvan er dagelijks vele tientallen mijn postbox inrollen. Er was geen internet aan boord, dus ook geen verleiding om toch even iets te lezen en te beantwoorden.
Ms_lenin De boot de ‘MS Lenin’ gleed inderdaad heel rustig door het water van de Wolga. Wat een wonderlijke ervaring, ik lag daar op het zonnedek en keek met verbazing naar de afwisselende begroeiing van de waterkant en de vele intieme strandjes, waar vrolijke mensen zich vermaakten en naar ons zwaaiden.Strandje 
Mijn voorstelling van Rusland kreeg al gelijk een ander beeld toen ik vanuit het vliegtuig Moskou daar beneden zag liggen, plukjes alleenstaande huizen met heel veel bos erom heen. Natuurlijk waren dat de buitenwijken waar de dacha’s van de rijken zich bevonden. Want in Moskou schijnen de meeste miljonairs van de wereld te wonen. De file’s zijn enorm ’s morgens en ’s avonds duurt het een uur om in of uit de stad te komen. Maar ook in Moskou zag ik heel veel groen en toch een heel anders stadsbeeld dan  ik voor ogen had. En ’s avonds schitterende verlichting zoals dit grote warenhuis.
4182
Het hele reisverhaal met veel foto’s kun je de volgende weken hier lezen.
Categorieën: Landen, Rusland | Een reactie plaatsen

Beeldenpark Vigeland

Noorwegen is één van de grootste landen van Europa met een oppervlakte van 324.219 km2, en heeft ongeveer 4,5 miljoen inwoners.
Het landschap en de ongetemde natuur hebben op mij een onvergetelijke indruk gemaakt. De Noorse fjorden behoren tot de spectaculairste formaties van de wereld, de indrukwekkende bergen, de schilderachtige dalen, de rust en de stilte wat een belevenis. Ik zag af en toe een enkele wandelaar. Er is een netwerk van duizenden 108toer berghutten dat accomodatie biedt. Ik zag heel veel zomer boerderijen, waar de boeren in de zomer verblijven. 
De Noren zijn een gastvrij volk, dat is een traditie die wortelt in de afgelegen landelijke nederzettingen van vroeger tijden, toen gasten versterking nodig hadden na een lange reis. Ze verwelkomen gasten in hun huis voor taart en iets te drinken.
Zo was ik bij Mette Marit waar ik op toepe kakke werd getrakteerd. Haar huis waarin weefgetouwen uit de 18e eeuw staan en waarop ze schitterende kleden en kerkgewaden weeft, is idyllisch gelegen aan een fjort.60toer
Ook  bij boer Thorlife waar ik rummegrutte met wafels heb gegeten en room toe. Was een heel aparte ervaring, waar ik nog geregeld aan terug denk. 
Een schitterende boerderij met veel antiek uit 1700/1800, prachtig beschilderde plafonds en deuren. Op 62toer een heuvel gelegen met een prachtig uitzicht over het water, ik had er zo wel willen wonen!
17 mei is de Nationale feestdag, op die dag in 1814  werd de Noorse grondwet bekrachtigd. De Noren zijn een zeer patriottisch volk, jong en oud zag ik die dag in verschillende mooie klederdrachten lopen, het was een leuk gezicht.
De eerste internationaal bekende beeldhouwer was Gustav Vigeland 1869-1943.13aankomst
Zijn zeer grote beeldwerken domineren het Vigelandpark in Oslo.
Categorieën: Beeldenpark Vigeland, Landen, Noorwegen | Een reactie plaatsen

Borgund Stave Church

De stavkirke van Borgund in het Laerdal is als enige niet meer veranderd sinds de Middeleeuwen. De aan de apostel St.-Andrew gewijde kerk dateert van rond 1150. De buitenkant is rijk versierd met houtsnijwerk, draakachtige wezens gewikkeld in gevechten op leven en dood, drakenkoppen en runeninscripties. In de vrijstaande klokkenstoel hangt een middeleeuwse klok. De preekstoel dateert van de 16e eeuw.
Borgund_2 No one knows how much of his sermon the priest had given when the shot that killed the reindeer went off. Nor does anyone know who shot the animal, nor why, of all times, it happened during a church service. History has been silent about most of this story, but we do know that a stuffed reindeer was on display in the Borgund stave church in 1688. This reindeer had been shot while a church service was in progress. It is up to our own imagination: could the poor animal have strayed in through an open door and disturbed the priest and his congregation? Could the reindeer have distracted a person in the church who had seen it throuch a window (post-Reformation churches had windows) and without giving a thought to the priest or the Divine Word had this church-goer simply rushed our before the animal could escape? Another dilemma is why had the reindeer been stuffed and displayed in the church? Wel, 200 years have passed, and whatever the deer represented, hunting trophy or sacred symbol, it was removed from the church a long time ago.
The Borgund stave church stands like a crown jewel in the narrow valley at the head of the Sognefjord, surrounded bij lush vegetation and craggy mountains. The Danis poet Holger Drachmann described the church in 1886:
"….a whim of childlike brilliance, a house for beetles, whittled from a naive giant’s playful knife, with modest crosses and largenosed dragons, wrinkled and gnarled, twig upon twig.  The interior is like a smokehouse dedicated to a mystic cult in which the darkness of the sagas overwhelms the faintly smouldering tapes of Catholicism, which cast their light on farmers’ iron-clad axes and the flowing beard of Viking Kings – in all honesty, a disagreeable experience."
The Borgund stave church, which is dedicated to St.Andrew, is mentioned for the first time in Bjorynjar Kalfskinn, a register of churches in de Bergen diocese from about 1360, although it is likely that it was built in the last decades of the 12th century. Borgund is the best preserved of the 29 stave churches, and has served as a model for many church restorations such as the Gol and Hopperstad churches and the Fantoft stave in Bergen. which has since burned down.The Borgund stave church could have also become the victim of flames in 1782, when a mentally disturbed woman set fire to it. As luck would have it, a local person was passing by the church just then, and managed to call for help.
Borgund_chancel The church has three naves, a chancel and an apse. A Romanesque gallery with carved portals facing west and south, surrounds the entire structure. The west portal is especially richly decorated in the contemporary carving style; battling dragon-like animals entined in rhytmic vine motifs.
The quantity of roofs, gables spires and dragon heads, reminiscent of the Baroque style, are in strong contrast to the simplicity of the interior. The interior is dominated by posts which support the high main roof and separate the room into a rectangular central section and the narrow and lower-ceilinged area along the outer walls. The church interior is modestly ornamented and practically in total darkness.
A leaflet prepared by the Society for the Preservation of Norwegian Ancient monuments in 1898 gives  the following excellent description:
"If the doors are closed, we  are surprised to find ourselves in almost total darkness, a darkness which is magnified by small strips of light that occasionally force their way from the original window in the west gable of from the small peep-holes along the top of the longitudinal walls. Experiencing this, one must recall that the religious service concisted of a short srvice at the altar by candlelight. There was actually no need to illuminate the congregation’s area since psalm books were not in use then."
The altar, graced with sacred vessels of gilded silver or copper glowing from the light of candelabras and wrought-iron torches, must have been a powerful and dramatic contract to the dark chuch. The priest and his sermon must have commanded the full attention of the congregation, which stood during the service – a bench or raised floor section along the wall was meant for the elderly or the infirm.
Today there is nothing left of the original inventory – the altarpiece and pulpit date from after the Reformation. But there are many runic inscriptions on the inner and outer walls which linguists can place in the 1100s. One of these, "God help each person who helps my journey", may refer to a desire to set out on a pilgrimage, perhaps northward to the reliquary of St.Olav in the Nidaros Cathedral in Trondheim? The ancient roadway, cut into the hillside by the graveyard, is thought to be the one used in the Middle Aged, the one taken by King Sverre and his men when they were travelling through the valley.
Categorieën: Borgund Stave Church, Landen, Noorwegen | 4 reacties

Sognefjord

Natuurlijk mag de Sognefjord, ‘de koning der fjorden’ niet ontbreken. Het is de langste fjord in Noorwegen (204 km) en ook de diepste, namelijk tot 1350 meter.
Sognefjord Helaas is het vandaag bewolkt, maar gelukkig geen regen, zodat ik toch kan filmen.
Het is maar een klein bootje, maar er is zowaar een koffiebar, waar ik maar gelijk een cappucino bestel met een  heerlijke pannekoek met vruchten en slagroom. Daarna verkwikt, tracht ik op de voorplecht in de koude wind wat te filmen en foto’s te maken.  Het merendeel van ons gezelschap blijft in de warme kajuit Sognefjord2 koffiedrinken.  De hoge donkere bergen lijken  nog groter nu er geen zon is. Het is heel indrukwekkend. De kapitein geeft veel uitleg over van alles waar we langs varen. Sommige gedeeltes zijn zo geïsoleerd, en ver van de bewoonde wereld, dat er mensen zijn geweest, die de hele oorlog 40/45 geen Duitser hebben gezien. Ze hadden voldoende eten en drinken, hadden vee en verbouwde graan en groente. Aan brandstof hadden ze ook geen gebrek want er waren bossen rondom. Zo’n Cruise_sognefjord inham van een fjord heet Vik en zo is de naam Vikingen ontstaan, de mensen van de inhammen.
Na een paar uur varen komen we aan in Fläm, waar we eerst soep gaan eten. Daarna ga ik nog wat rond kijken, en zie ik warempel de winkel, waar ik bij het vorige bezoek aan Fläm, (toen we terug kwamen van de Flämbanen), een mooie wollen Noorse cape had gepast. Ik twijfelde toen om hem te kopen, ik dacht, ik ga  alleen maar even binnen kijken, maar hij hing er nog steeds op mij te wachten en nu was de verleiding toch te groot.    
Borgund_staafkerk Daarna de terugweg door het afwisselende landschap van de Fillefjell (gebergte) naar Borgund, waar de beroemde 12e eeuwse staafkerk met de drakenkoppen staat.
Dan verder door het mooie groene Laerdal waar we  nog een wildzalmcentrum Norsk Villakssenter in het Laerdalsoyri gehucht Laerdalsoyri bezoeken, in dit plaatsje staan heel mooie en oude huizen uit de 18e en 19e eeuw, het gehucht staat op de Unesco-Werelderfgoedlijst.   
Categorieën: Landen, Noorwegen, Sognefjort | Een reactie plaatsen

Einang Stone

The Runic alphabets are a set of related alphabets using letters (known as runes) formerly used to write Germanic languages before and shortly after the Christianization of Scandinavia and the British Isles. The Scandinavian variants are also known as Futhark or fupark, derived from their six letters: F,U,P,A.R, and K) the Anglo-Saxon variant as Futhorc (due to sound changes undergone in Old English by the same six letters).

What Makes the Einang Stone so special?
Dating back to around 300AD, the Einang Stone is the oldest runic stone in north-western Europe still standing on its original site.
Runes came into use 2000 years ago. The youngest runes remained in use until around 1400 AD. The runes on the Einang Stone are from the
oldest runic alphabet.
Pic_0412 The inscription written from the right to the left reads:
Ek godagastir runo faihido
I Godguest wrote the runes
43marit_2
It is 1700 years since Godguest carved these runes on the Einang Stone?
Where had he learned to write? Perhaps on a journey or a raid to southern Europe. The Roman sword stamped with the smith’s mark and name ended up on the Gardberg site at the same time. Perhaps in this way the written word arrived in our part of the world. A people wealthy both culturally and materially lived here. What became their fate? Six hundred years later around 950 AD Harold Fairhair’s youngest son Haakon the Good introduced another means of communication in Norway. Beacons were set aflame to warn of war. The best known 61marit beacon in Valdres Olberg, is strategically placed and visible on the side of lake Slidrefjorden opposite the Gardberg site.
What is Gardberg site? People have been farming and raising livestock here for 4.500 years. Covering more than 2 square kilometres, the Gardberg site in Vestre Slidre in Valdres is of great archeological variety. It may well contain a thousand burial mounds. However, only 550 have been investigated. The more than 900 finds date vack to e period stretching from the Roman Iron Age up towards the Viking Age (ca 800 AD). The area bears traces of the considerable iron production that took place in Valdres before, during and after the Viking Era.  In one part of the site there is also a stone, which may have been used for sacifices, containing 70 saucer-like hollows, believed to date back to the Bronze Age. Close to the stone are the sites of houses from the 17th century.
The Einang Stone is in an enormous burial ground together with many other remains of field cultivation and livestock raising ranging from the Stone Age, the Bronze Age, the Roman Iron Age, the Viking Era right up to the present day
The runes were used both for magical purposes and for writing – Who was this knowledgeable Godguest? Did he and his contemporaries trade with the Romans? Was he in charge of local iron production? Valdres iron was renowned for its high quality and was exported from the region and even sent abroad. Or did he with other Germanic tribes fight against the Roman Empire?

62marit Het runenschrift (kortweg runen) of futhark is het oudst bekende schrift dat in Germaanse landen werd gebruikt: het bestaat uit letters samengesteld uit meestal rechte en hoekige lijnen die gemakkelijk in steen of hout kunnen worden gekrast. Bij gebruik op metaal werden ook wel ronde vormen gebruikt.
De einang steen is de oudste runic steen in het Noord-westen van Europa en is nog steeds permanent op zijn oorspronkelijke locatie, sinds het gebruik 2000 jaar geleden.
De runes op de einang steen zijn uit het oudste runic alfabet.
Het opschrift luidt: Ik Godquest schreef de runes
De stenen zijn vaak gemaakt door de Vikingen en dienden vooral ter nagedachtenis aan gestorvenen. Verreweg de meeste stenen met runeninscriptie zijn gevonden in Zweden, namelijk zo’n 2500. Daarnaast bevinden zich ook stenen in  Noorwegen, Denemarken en IJsland. Veel stenen die tegenwoordig bekend zijn, bevatten het christelijke kruis en runen uit het jonge futhark. Een aantal oudere stenen daarentegen, bevatten delen van de Noordse mythologie en zijn gekerfd in het oude futhark. Helaas zijn vele van deze oude stenen vernietigd tijdens de kerstening van Scandinavië, de stenen die scènes bevatten uit de Noordse mythologie werden als heidens beschouwd.
De Gardberg locatie in Valdres is van grote archeologische betekenis.
Categorieën: Einang stone, Landen, Noorwegen | Tags: , , | 1 reactie

Flämbanen

Na de lunch vertrekken we naar Geilo, daar vandaan vertrekt onze trein naar Myrdal, waarna we overstappen in de beroemde Flämbanen. Dit is één van de meest adembenemende treinreizen van de wereld die voert over de Flämsbanen. De korte, maar steile tocht van  Fläm naar Myrdal via het Flämsbanen-spoor voert door een schitterend berglandschap, langs watervallen, schilderachtige gehuchten en merkwaardige rotsformaties.
De spoorlijn is slechts 20 km lang, maar moet  een hoogteverschil van 864 m overbruggen tussen Myrdal op de hoogvlakte en Fläm aan de oever van de Aurlandsfjord. De spoorlijn is in 1942 geopend . Hij telt 20 tunnels en 9 haltes, elk met een heel eigen panorama, waaronder de Kjofossen, een 39 indrukwekkende waterval. De trein maakt hier een stop, zodat we even vlug wat kunnen filmen en fotograferen.  Wanneer we in Fläm aankomen ligt daar 45 een boot in de Aurlandsfjord, ik zie een aantal toeristen op de grond zitten. We hebben een uur de tijd om te shoppen. Ik ga op zoek naar trollen, die blijken er volop te zijn. P1030610 En wat zijn ze lelijk, het valt behoorlijk tegen tussen al die honderdduizend lelijkerds er één te vinden, waar ik wat voor voel. Peter onze reisleider heeft heel wat trollenverhalen verteld. Vooral de P1030697 trollenmeisjes zijn gevaarlijk, ze kunnen zich veranderen in een  heel knap meisje en dan een man verleiden om mee te gaan naar het trollenrijk. Het is dus zaak om te onderzoeken, of ze een staart hebben, die ze meestal goed verbergen onder hun rokken. 
Categorieën: Flämbanen, Landen, Noorwegen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Staafkerk Torpo

Staafkerk_torpo The baldachin portraying the life of Jesus and the martyrdom of St. Margaret.
Masted stave  church with pentice, chancel and apse, built ca1150, probably on the location of an older church  from the early 1100s.
Staafkerk Torpo is de enige in Hallingdal die op haar oorspronkelijke plaats bewaard is gebleven. Deze kerk behoort tot de oudste staafkerk en is waarschijnlijk rond 1150 gebouwd, volgens een runen inscriptie op een koorafsluiting moet de kerk door Torolf zijn gebouwd.
52_staafkerk De staafkerken behoren tot een rijke europese bouwtraditie. In het overige Europa werden de houten kerken steeds meer vervangen door stenen kerken, terwijl het  verspreid bebouwde Noorwegen de 51_staafkerk staafkerkenbouw verder ontwikkelde. De staafkerk ontleent haar naam aan de constructie-hoekpilaren of stolpen die rusten op een kader van dwarsbalken en in de top samengevoegd zijn tot een nieuw raamwerk. Er komt geen spijker aan te pas.
In het tijdperk van ongeveer 1100 tot 1300 werden er in Noorwegen tegen de 1000 staafkerken gebouwd. Van deze staafkerken zijn er slechts 30 bewaard gebleven als representanten van de middeleeuwse houten kerken.
Categorieën: Landen, Noorwegen, Staafkerk Torpo | 1 reactie

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: