Mandrogi

Mandrogi

Om 11 uur komen we aan in Mandrogi,  iedereen gaat van boord voor een wandeling en een bezoek aan het Vodkamuseum Ik kan nog steeds niet ver lopen. Maar de dokter heeft er voor gezorgd dat  een paar matrozen  mij in de rolstoel van de trap afdragen en aan de wal brengen.
4283_5
De huizen van Mandrogi zijn allemaal van hout met mooi houtsnijwerk in oud Russische styl. Maar de zandwegen zijn hobbelig en met de rolstoel daarop rijden is geen pretje. Ik blijf in gezelschap van een paar Russische studentes rustig afwachten hoe dit avontuur verder zal verlopen. Aan de overkant van het grasveld waar we zitten, is een mooi houten huis met een grote witte tent ernaast.  We krijgen de mededeling dat we voor de lunch naar de tent moeten. Een van de mannelijke passagiers ontfermt zich over mij en rijdt mijn rolstoel over het grasveld naar de tent. Er staan lange tafels met  banken ervoor. Er wordt gedanst en gezongen met begeleiding van snaarinstrumenten door Russische mannen en meisjes. Er is een barbecue en er wordt door iedereen flink gegeten.
4284_3
Na een uurtje is het weer tijd om mij terug te brengen,  blijkbaar is het een uitdaging om over een hobbelig grasveld zo hard mogelijk te rijden en ik ben opgelucht als ik eindelijk heelhuids weer aan boord ben. Terug in mijn hut, lees ik op het programma, dat iedereen om 2.15 uur weer aan boord moet zijn. Verder om 4 uur een lezing in de Svir bar, ’s avonds Kapiteinsdiner in het Wolga restaurant. Daarna nog een Muzikaal intermezzo in de Panorama Bar. Een documentaire over de Hermitage in de Neva bar. En een muzikale avond in de Svir bar. Die avond een uitgebreid kapiteinsdiner, waarbij de kapitein  met elk van de 240 gasten persoonlijk met een glas champagne toast en op de foto wordt gezet, tsja je moet wat voor je gasten over hebben en niet te vergeten de fotograaf die er dankbaar gebruik van maakte, zag de volgende dag in de gang een paar honderd van diezelfde foto’s hangen, nee ik heb die foto niet gekocht.
4282
Het Onegameer is een meer in het westen van Rusland en na het Ladogameer het grootste meer van Europa. De oppervlakte bedraagt 9619 km2. De grootste diepte is 127 meter. De rivier de SVIR verbindt het meer met het zuidwestelijker gelegen Ladogameer.
Aan de zuidwestelijke oevers van het Onegameer leven de noordelijke Wepsen, een klein volk dat een aan het Fins verwante taal spreekt (Wepsisch) Aan de oostoever van het meer werden ten zuiden van de monding van de Vodla in de 10e eeuw belangrijke petrogliefen ontdekt. Deze zijn circa 6000 jaar oud en worden toegeschreven aan de voorouders van de huidige Wepsen en Finnen.
4375 Het Ladogameer is het grootste meer van Europa. Het ligt in Noordwest-Rusland, ten noordoosten van Sint-Petersburg. De oppervlakte is 17.700 km2. Het meer meet 219 kilometer van noord naar zuid en is gemiddeld 83 kilometer breed.In het meer liggen ongeveer 660 eilanden, die tezamen een totale oppervlake van 435 km2 hebben.  Het meer wordt gevoed door de Svir, die het water van het Onegameer aanvoert, en door een reeks rivieren die vanuit de oostelijke Finse Merenvlakte komen.
De oevers van het meer zijn in het noorden hoog en rotsachtig en in het zuiden laag en moerassig.
With a lengt of 215 km, the river Svir connects the two largest lakes in Europa, Lake Ladoga in the west and Lake Onega in the east. The landscape along the river enchants each an every passenger.The landscape on the riverbank varies from forested cliffs to green marshlands. The first settlements were built along the banks of the river over 5,000 years ago.
4400_7
The region was and still is an important source of timber for Russia, and even today those who live on its banks are mainly employed in wood processing.
A small village of Mandrogi is a romantic vision from the past. The village has been recently created by men of enterprise and artistic taste as tourist attractions. their cosy log cabins designed in old Russian style attract visitors who can enjoy here the fanciful woodcarving, visit a museum of samovars, buy some souvenirs made by local craftsmen and have a good meal with Russian vodka or tea.
The history of the place is not so romantic. There used  to be a settlement of Veps (Karelian people). In the days of the last war it was occupied by the Germans, the population was interned never to return and the place became desolate. In the 1960s sand was obtained here but the workers left the village when the quarries were closed. Today the population is small, yet industrious and interprising. The head of the community says there are some Veps (descendants of the natives) among them. Mandroga means "pine-trees on the bog" in the Veps language.
Categorieën: Landen, Mandrogi, Rusland | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: